Ackermann, Alice, Making peace prevail. Preventing violent conflict in Macedonia, Syracuse, Syracuse University Press, 1999.

Τα πρώτο κεφάλαιο είναι ένα σύντομο ιστορικό της χάραξης, της ανάπτυξης και της εφαρμογής της προληπτικής διπλωματίας από διεθνείς οργανισμούς ή ομάδες κρατών στις διενέξεις συνήθως μεταξύ γειτονικών κρατών ή και εντός του ίδιου του κράτους, ενώ στο δεύτερο κεφάλαιο παρατίθενται συγκεκριμένα παραδείγματα ανάμειξης της διεθνούς κοινότητας με επιτυχείς (Σλοβακία-Ουγγαρία, Εσθονία-Ρωσία) και αποτυχημένες (Χούτου-Τούτσι στη Ρουάντα, οι πόλεμοι που οδήγησαν στη διάλυση της Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας) προσπάθειες εφαρμογής της προληπτικής διπλωματίας, όλα από τη δεκαετία του 1990. Στα επόμενα τέσσερα κεφάλαια εξετάζεται το παράδειγμα της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, ως η καλύτερη υπόθεση μελέτης της επιτυχούς εφαρμογής της προληπτικής διπλωματίας, αλλά και ως μάθημα για τον τρόπο με τον οποίο μία χώρα που βρίσκεται στο χείλος της ένοπλης σύρραξης στο εσωτερικό της μπορεί να αποφύγει τη βία και την αιματοχυσία. Χρησιμοποιήθηκαν στην περίπτωση αυτή εξαιρετικά και εντατικά μέτρα πρόληψης, ακόμη και η προληπτική ανάπτυξη ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ μεταξύ Σλαβομακεδόνων και Αλβανών, για πρώτη φορά στην ιστορία του οργανισμού. Συγκεκριμένα εξετάζονται: η πολιτική πρόληψης διενέξεων, ταραχών και αντιπαραθέσεων στο εσωτερικό της χώρας, ο προληπτικός ρόλος των διεθνών οργανισμών (κυρίως του ΟΗΕ), η δράση του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη συνεργασία στην Ευρώπη CSCE/OSCE στην ΠΓΔΜ και η μακροπρόθεσμη διαχείριση συγκρούσεων και της αποφυγής τους από μη κυβερνητικούς οργανισμούς.

Με άλλα λόγια το βιβλίο περιλαμβάνει και μια εξιστόρηση του τρόπου με τον οποίο δημιουργήθηκε σε ανεξάρτητο κράτος μια πρώην γιουγκοσλαβική δημοκρατία το 1991 χωρίς τη βία και την αιματοχυσία που σημειώθηκαν αλλού μετά τη διάλυση της ομοσπονδιακής Γιουγκοσλαβίας. Ακόμη και στην εσωτερική πολιτική σκηνή της νεοσύστατης χώρας οι πολιτικές δυνάμεις χρησιμοποίησαν μεθόδους πρόληψης των βίαιων συγκρούσεων στο εσωτερικό, χαρίζοντας σταθερότητα στη νεοπαγή χώρα και ξεπερνώντας τα μικροπροβλήματα που παρουσιάζονταν. Παρουσιάζονται ντοκουμενταρισμένα οι προσπάθειες της ίδιας της ΠΓΔΜ και του διεθνούς παράγοντα προς την επίλυση των εθνικών και εθνοτικών διαφορών ειρηνικά καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990. Η συγγραφέας υποστηρίζει πως ήταν εξωτερικοί παράγοντες, κυρίως η Σερβία και η κρίση που προκάλεσε στο Κόσοβο, με τους πρόσφυγες που αναζήτησαν καταφύγιο στη Μακεδονία, που έθεσαν όλη τη νοτιοανατολική Ευρώπη σε κίνδυνο και ταραχή και όχι κάποιοι εθνικιστές αδίστακτοι πολιτικοί, τυχόν καταπιεστικοί νόμοι ή κάποιες εθνικές μειονότητες. Τα γεγονότα στη δεκαετία του 1990 στην ΠΓΔΜ αποδεικνύουν πως είναι επιτακτική η ανάγκη της προληπτικής διπλωματίας και πολιτικής, για να είναι μακρόχρονη η πρόληψη των συγκρούσεων, ειδικά σε περιοχές όπου υφίστανται σημαντικοί αποσταθεροποιητικοί παράγοντες βασισμένοι σε άλυτα εδαφικά ή εθνικά προβλήματα, όπως στο Κόσοβο.