Angeliki E. Laiou, «Thessaloniki and Macedonia in the Byzantine period», σ. 1-11

Ο περιφερειακός και διαπεριφερειακός ρόλος της βυζαντινής Θεσσαλονίκης, τόσο διαφορετικός από εκείνον της πρωτεύουσας Κωνσταντινούπολης, καθόσον ήταν πρωτίστως σημείο οικονομικής ενοποίησης, πολιτιστικής και διοικητικής ενσωμάτωσης και πολιτιστικής διάχυσης παρά ένα απλό αυτοκρατορικό διοικητικό κέντρο. Συζητά τον ενοποιητικό/αφομοιωτικό ρόλο που διαδραμάτισε στην περιοχή της Μακεδονίας αλλά και της ευρύτερης περιοχής που εκτείνεται από τη Θεσσαλία μέχρι βορειοδυτικά βαθιά μέσα στη Σερβία μέσω των ποταμών Αξιού και Μοράβα σε μια ιστορική περίοδο, από το τέλος του 6ου αι. μ.Χ. μέχρι τα μέσα του 9ου αι., περίοδο κρίσιμη για την αυτοκρατορία, που εκείνη την περίοδο απειλούνταν από Άραβες και Πέρσες, αλλά είχε αρχίσει να νοιώθει και την απειλητική ανάσα των Αβάρων και των Σλάβων. Υποστηρίζει πως η Θεσσαλονίκη έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ενοποίηση της οικονομίας, της κουλτούρας και κάποτε των πολιτικών δομών των δυτικών, ευρωπαϊκών επαρχιών του Βυζαντίου. Το κυριότερο εργαλείο σε αυτή τη διαδικασία, ιδίως του εκπολιτισμού, ήταν ο χριστιανισμός.