Apostolos Karpozilos, «Macedonia as reflected in the epistolography of the fourteenth century», σ. 79-88

Η βυζαντινή επιστολογραφία σπανίως ασχολείται με πολιτικά ζητήματα, αρκούμενη συνήθως να θέτει και να πραγματεύεται λογοτεχνικά και προσωπικά ζητήματα. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα πολιτικά θέματα, στο βαθμό που επηρέαζαν την καθημερινότητα, αποκλείονταν από τους επιστολογράφους. Γίνεται εδώ λόγος στις πολιτικές ειδήσεις και τα γεγονότα που αναπαράγονται στην επιστολογραφία της παλαιολόγειας περιόδου σχετικά με τη Μακεδονία, ειδικά του 14ου αιώνα, οπότε μετά την απώλεια της Μικράς Ασίας από τους Τούρκους οι ελληνικές επαρχίες της Βαλκανικής, η Μακεδονία και η Θράκη, καταστάθηκαν εξαιρετικά σημαντικές για την επιβίωση της παραπαίουσας και παρακμάζουσας αυτοκρατορίας, γι' αυτό και συχνά αναφέρονται και οι δύο ταυτόχρονα στις πηγές. Η αξία των επιστολών ως ιστορικών πηγών έγκειται στο γεγονός ότι είτε συμπληρώνουν άλλες καθαρά ιστορικές πηγές είτε παρέχουν από πρώτο χέρι πληροφορίες, οι οποίες συνήθως είναι οι μόνες διασωζόμενες για συγκεκριμένα γεγονότα. Καίτοι συνήθως οι συντάκτες των επιστολών ανήκουν στην πνευματική ελίτ, άρα κάποτε η οπτική τους δεν είναι ακριβής ή αντικειμενική, ωστόσο δεν αδιαφορούν ούτε κλείνουν τα μάτια στην πραγματικότητα.