Athanasios Karathanassis, «Philip and Alexander of Macedon in the literature of the Palaiologan era», σ. 111-115

Εξετάζει τις πολυάριθμες αναφορές στους μακεδόνες βασιλείς Φίλιππο και τον Αλέξανδρο στα έργα βυζαντινών συγγραφέων της παλαιολόγειας περιόδου, όταν η αγωνία του ελληνισμού μετά την τουρκική εισβολή στη Μικρά Ασία και τις κατακτήσεις των δυτικών σταυροφόρων στην κυρίως Ελλάδα ξαναζωντάνεψε στο ελληνικό υποσυνείδητο τη μνήμη των δύο μακεδόνων βασιλέων. Η ανάμνηση του Φιλίππου και του Αλέξανδρου στη μεσαιωνική ελληνική αυτοκρατορία του Βυζαντίου μετά το 1204 εύκολα εξηγείται από το γεγονός ότι οι άνθρωποι της εποχής αναζητούσαν κουράγιο και δύναμη στη δόξα των μακεδόνων βασιλέων. Παρόμοιες αναφορές ανιχνεύονται και στη μακρά περίοδος της τουρκοκρατίας αλλά και πολύ αργότερα, κατά τις δύσκολες μέρες της μικρασιατικής καταστροφής του 1922. Επιπλέον, το ενδιαφέρον για τον Φίλιππο και τον Αλέξανδρο κατά την παλαιολόγεια περίοδο σχετίζεται με την αναβίωση της κλασικής παιδείας τη συγκεκριμένη περίοδο και με την ανάπτυξη των βυζαντινών σπουδών σχετικά με τον αρχαιοελληνικό κλασικό κόσμο μετά το 1204, οπότε επήλθε μία αρμονική σύζευξη των δύο παραδόσεων, της ελληνικής και της χριστιανικής, του αρχαίου ελληνικού και του χριστιανικού κόσμου, σε μία βυζαντινή ιδεολογία, στο πλαίσιο μιας αυτοσυνειδησίας του ελληνισμού του Βυζαντίου εκείνα τα δύσκολα χρόνια.