Σιούτης, Στ. Χρ., Η μεταγενέστερη διασκευή του μυθιστορήματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου κατά τον κώδικα της Κωνσταντινούπολης, μεταπτυχιακή εργασία, τμήμα Φιλολογίας, Φ.Λ.Σ., Α.Π.Θ., Θεσσαλονίκη 1998, LXVI σ. εισαγωγή + 113 σ. κείμενο με τρείς πίνακες-ευρετήρια κυρίων ονομάτων, κυριότερων λέξεων και γραμματικών φαινομένων.

Η ζωή του Μ. Αλεξάνδρου αποτέλεσε αντικείμενο έντονου θαυμασμού ήδη από την εποχή των συγχρόνων του. Τα μεγάλα του κατορθώματα, συνέδεσαν το όνομά του με κάθετι υπερφυσικό και απραγματοποίητο. Το μυθιστόρημα το Ψευδο-Καλλισθένη αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο συμπλέκονται το φανταστικό και ο μύθος με την ιστορική πραγματικότητα (που περιορίζεται μόνο σε μερικά ονόματα προσώπων και τόπων). Παρά τις φανταστικές του διηγήσεις, το μυθιστόρημα κατόρθωσε να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη του ήρωά του και υπήρξε ένα από τα πλέον αγαπητά λαϊκά ανανγώσματα, που γνώρισε στα μεταγενέστερα χρόνια μεγάλη διάδοση με πολυάριθμες διασκευές, εκδόσεις και επανεκδόσεις. Η εργασία αποτελεί ουσιαστικά την έκδοση του κώδικα της Κωνσταντινούπολης (Constantinopolitanus 61), του 17ου αι., ο οποίος παρέχει το κείμενο μίας μεταγενέστερης διασκευής (διασκευή C), του μυθιστορήματος και χαρακτηρίζεται από πληρότητα περιεχομένου. Στα δέκα μέρη του εισαγωγικού κεφαλαίου, δίνονται στοιχεία για τις διασκευές που γνώρισε το μυθιστόρημα του Μ. Αλεξάνδρου από την αρχαιότητα ως τα μεσαιωνικά/βυζαντινά και μεταγενέστερα χρόνια, περιγράφεται ο κώδικας της Κωνσταντινούπολης στα εξωτερικά του χαρακτηριστικά, αλλά και στο περιεχόμενό του, την πεζή διασκευή του μυθιστορήματος, χρονολογείται (μεταξύ 1521-1640), συγκρίνεται το περιεχόμενό του με το κείμενο των άλλων διασκευών, ώστε να δοθεί μία ολοκληρωμένη εικόνα της μορφής που είχε λάβει το κείμενο κατά την τελευταία περίοδο της χειρόγραφής του παράδοσης, περίοδο που συνδέεται στενά με τη θέση και τις προσδοκίες του υπόδουλου ελληνικού έθνους κατά την Τουρκοκρατία. Ταυτόχρονα, δίνονται στοιχεία για τη γλώσσα της διασκευής, όπου συνυπάρχουν λόγιοι και δημώδεις τύποι με έντονο το χαρακτηρισμό του λογιοτατισμού. Παρατίθενται τέλος οι αρχές που ακολούθησε ο μελετητής κατά την έκδοση. Ακολουθεί το κείμενο το κώδικα που εκδιδόμενο πλέον ολοκληρώνει τον κύκλο των εκδόσεων των μεταγενέστερων διασκευών του μυθιστορήματος του Μ. Αλεξάνδρου.