Παπαδάκης, Κωνσταντίνος Μ., Η ιερά σταυροπηγιακή μονή της Αγίας Τριάδος (Αγίου Διονυσίου Ολύμπου). Ιστορική προσέγγιση, μεταπτυχιακή εργασία, Θεολογική Σχολή Α.Π.Θ., Ρέθυμνο 1998, 132 σ. + παράρτημα 3 πινάκων (εικόνα, χάρτης, χαρακτικό μονής).

Η ευρύτερη περιοχή του Ολύμπου υπήρξε χώρος εγκατάστασης μοναχών ήδη από τα βυζαντινά χρόνια. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, ανασυστάθηκαν βυζαντινές μονές και ιδρύθηκαν πολλές νέες, οι οποίες εξελίχθηκαν σε σημαντικά πνευματικά και οικονομικά κέντρα για την περιοχή. Εξέχουσα θέση στα μοναστηρια της περιοχής Ολύμπου κατέχει η Μονή Αγίας Τριάδας ή Αγίου Διονυσίου, όπως επικράτησε να ονομάζεται. Σημαντικές αναφορές στη μονή σε περιηγητικά κείμενα διασώζουν πληροφορίες και τεκμήρια που καταστράφηκαν στην τελευταία καταστροφή της μονής το 1943. Το πρώτος μερος της εργασίας σε έξι κεφάλαια, παρουσιάζει το βίο και τη λατρεία του Οσίου Διονυσίου, την ίδρυση και ιστορία της μονής από το 16ο-20ο αιώνα, τους χώρους της μονής όχι ως αρχιτεκτονική αλλά ως ιστορία της ανέγερσης και χρήσης των μνημείων, την οργάνωση, το τυπικό και τα προνόμια που απολάμβανε η μονή, την πνευματική κίνηση που στέγασε με λόγιους μοναχούς, αντιγραφείς χειρογράφων και τη λειτουργία σχολείου, ενώ τέλος παρουσιάζεται η συμβολή της μονής στους εθνικούς αγώνες από το 1821 και εξής. Το δεύτερο μέρος παρουσιάζει αγιολογικά κείμενα (βίοι αγίων) και πατριαρχικά κείμενα που αναφέρονται στον Όσιο Διονύσιο και τη Μονή της Αγίας Τριάδας.