Κεσογλίδης, Γεώργιος, Τα πάλαι ποτέ διαλάμψαντα μονύδρια εν Αγίω Όρει, μεταπτυχιακή εργασία, Θεολογική Σχολή Α.Π.Θ., Θεσσαλονίκη 1996, 168 σ. με οδοιπορικο χάρτη του Αγίου Όρους και πίνακα οδοιπορικών διαδρομών και αποστάσεων σε ώρες και λεπτά.

Η εργασία αποτελεί στην κυριολεξία ένα οδοιπορικό στο Άγιο Όρος, μένει μακριά από την ιστορία των 20 γνωστών και καθιερωμένων μονών και παρουσιάζει τα λιγοστά και εξαιρετικά αποσπασματικά στοιχεία για τα μονύδρια του Αγίου Όρους. Εκτός απο τη γενική ιστορία της χερσονήσου του Άθω από την πρωτοχριστιανική εμφάνιση του αναχωρητισμού ως και το τέλος της βυζαντινής εποχής, η εργασία καταρχήν καταγράφει τα μονύδρια και τις σχετικές με αυτά πληροφορίες όπως υπήρξαν ή υπαρχουν στα περίχωρα των σημερινών γνωστών μονών και κατόπιν σταχυολογεί δεδομένα για 105 άγνωστα σχεδόν σήμερα μονύδρια των οποίων αγνοείται ακόμη και η ακριβής θέση και παραδίδονται μόνο μέσα από τις πηγές. Η εργασία περιέχει άφθονο φωτογραφικό υλικό και προϋποθέτει πολύχρονη παραμονή στο Όρος, καλή γνώση του χώρου και της μορφολογίας και επαφές με τους μοναχούς. Η πνευματική, καλλιτεχνική και οικονομική ακμή του Άθω και του μοναχισμού αρχίζει το 10ο αι. και συμπίπτει με την ανάλογη άνθηση της αυτοκρατορίας. Από το 10ο-14ο αι. παρουσιάζονται πλάι στα ως τότε ιδρυμένα μονύδρια, νέες πολυάνθρωπες και καλά οργανωμένες μεγάλες μονές, οι οποίες λειτούργησαν κάποιο διάστημα και αργά ή γρήγορα παρήκμασαν. Από το 15ο αι. αρχίζει η παρακμή τους, η έκλειψη και η συγχώνευσή τους, διαδικασία που κρατά ως τα μέσα του 16ου αι., οπότε παγιώνεται ο αριθμός των μονών σε 20 σταθερά ως σήμερα.