Είστε εδώ

Δημήτρης Ζάννας

Έφυγε: 
3 Οκτ 2013

Έφυγε την Πέμπτη, 3 Οκτωβρίου 2013, ο Δημήτρης Ζάννας σε ηλικία 93 ετών. Ήταν και είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι του Ιδρύματος, αφού υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Μουσείου και για δεκαετίες πρόεδρός του. Τον αποχαιρετήσαμε την Κυριακή, 6 Οκτωβρίου, στην Ιερά Μητρόπολη της Θεσσαλονίκης.

ΨΗΦΙΣΜΑ

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ιδρύματος Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα, και το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου «Οι Φίλοι του Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα, 
με την αναγγελία του θανάτου του ιδρυτικού μέλους και πρώην Προέδρου τους,

ΔΗΜΗΤΡΗ ΖΑΝΝΑ,

συνήλθαν σήμερα εκτάκτως και αποφάσισαν ομόφωνα:

  • Να εκφράσουν τα θερμά συλλυπητήριά τους προς την οικογένειά του.
  • Να υψωθεί μεσίστια η σημαία του Μουσείου από σήμερα και ως την ημέρα της κηδείας.
  • Να παραστούν στη νεκρώσιμη ακολουθία.
  • Να καταθέσουν στεφάνι στη σωρό του μεταστάντος.
  • Να εκφράσουν δημόσια την ευγνωμοσύνη όλων των μελών των Δ.Σ. και του προσωπικού του ιδρύματος για την αποφασιστική συμβολή τού εκλιπόντος στην ίδρυση, την οργάνωση και τη λειτουργία του Μουσείου του Μακεδονικού Αγώνα.

Θεσσαλονίκη, 3 Οκτωβρίου 2013

Επικήδειος Λόγος

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΖΑΝΝΑΣ (1920-2013)

Πώς να μιλήσει κανείς μπροστά σου, Δημήτρη, όταν ξέρει ότι η μετριοφροσύνη σου δεν ήθελε για λογαριασμό σου δημηγορίες; Τί λόγια να διαλέξει, αφού εσύ λάτρευες τον λιτό και μετρημένο λόγο ή ακόμα και την πλήρη σιωπή; Αλλά θα κάνω για άλλη μια φορά –δυστυχώς, την έσχατη– κατάχρηση της παροιμιώδους σου καλοκαγαθίας, απλά και μόνο για να θυμίσω στους πολλούς που σε γνώριζαν και –περισσότερο–να πληροφορήσω αυτούς που δεν είχαν αυτή την τύχη, τί σου οφείλει το Ίδρυμα του Μουσείου του Μακεδονικού Αγώνα. Γιατί βέβαια ο λόγος που αξιώθηκα ν’ ανέβω σ’ αυτό το βήμα προήλθε από την τιμή –τιμή ξεχωριστή– που μου έκανες να μου εμπιστευθείς, αποχωρώντας, την ευθύνη αυτού του ιδρύματος. Άλλοι θα αναφερθούν στις πολυδιάστατες κοινωφελείς και εθνωφελείς σου επιδόσεις και γενικά σε όσα σε χρωστάει αυτός ο τόπος· κι αν δεν το κάνουν τώρα με πληρότητα, σεβόμενοι την περίσταση και την κούραση των οικείων σου, θα το κάνει ασφαλώς η Ιστορία.

Εκείνο που εκτίμησαν εξαρχής, όσοι συνεργάστηκαν μαζί σου, ήταν ο αξιοζήλευτος τρόπος με τον οποίο διαχειρίστηκες την πλούσια ιστορική κληρονομιά τής οικογένειάς σου. Αν κανείς θεωρήσει διαχρονικά την πορεία της, από την εποχή που ο ομώνυμος παππούς σου κατέβηκε από τον Όλυμπο στη Θεσσαλονίκη, θα την αποτιμήσει σαν ένα από τα πιο ευδόκιμα δείγματα του ρωμαλαίου εκείνου τμήματος του λαού μας, το οποίο, αν και προερχόταν (ή ίσως και γι’ αυτό) από την κακοτράχαλη ορεινή Ελλάδα, συντέλεσε –ως βασικό ένζυμο– όχι μόνο στην ενδυνάμωση της νεοελληνικής αστικής τάξης, αλλά στον εξαρχής συνδυασμό της «αστικότητας» με τις αξίες τής δημιουργικότητας και της προκοπής· και, το σημαντικότερο, που συνέδεσε πάντοτε την κοινωνική της ανάδειξη με τον ένθερμο και ανιδιοτελή πατριωτισμό, με τη γενναιόδωρη και ανεπιτήδευτη ευποιΐα. Αυτή τη βαρειά παράδοση τη συνέχισες και εσύ, χωρίς να καμφθείς από το βάρος της· τέκνο της εποχής σου, την εμπλούτισες, όπου κι αν βρέθηκες, με όποιους κι αν συμπορεύτηκες, δίνοντας με το έργο σου (και ποτέ με τα λόγια) το αναγκαίο προς μίμηση υπόδειγμα κοινωνικής και πολιτικής αρετής, και μάλιστα σε δύσκολες στιγμές της πατρίδας μας. Και όλα αυτά χωρίς έπαρση, χωρίς εξαργυρώσεις. Αντίθετα, και τα αξιώματα τα απαρνήθηκες (αλλά όχι τις υπηρεσίες σου στο κοινό καλό) και την προσωπική σου προβολή την απέστερξες (και μάλιστα με πείσμα).

Την ίδια τακτική ακολούθησες από τότε που ανέλαβες την ευθύνη της λειτουργίας του Μουσείου του Μακεδονικού Αγώνα. Δεν θα υποβαθμίσω τον ρόλο των συνιδρυτών του Σωματείου των Φίλων του Μουσείου, της αρχικής δηλαδή μήτρας του θεσπισμένου, επί της δικής σου πάντοτε προεδρείας, ομώνυμου ιστορικού και εμβληματικού αυτού Ιδρύματος. Αλλά δεν μπορώ να μην καταθέσω το γεγονός ότι εσύ ήσουν, για τριάντα χρόνια, ο κατεξοχήν θεμελιωτής του· εσύ, με το κύρος και την εμπιστοσύνη που ενέπνεες, συστράτευσες γύρω σου ανθρώπους άξιους, δοσμένους με ανιδιοτέλεια και με γνώση στην ολοκλήρωση ενός έργου που αποτέλεσε για γενιές, από την επαύριο κιόλας των Βαλκανικών Πολέμων, εθνικό όραμα για πολλούς και σπουδαίους Έλληνες, Μακεδόνες και μη. Στα χρόνια σου αναστηλώθηκε το λαμπρό κτήριο του Μουσείου, οργανώθηκαν οι πρώτοι εκθεσιακοί του χώροι, συγκροτήθηκαν οι βασικές συλλογές ιστορικών κειμηλίων και αρχειακού υλικού, στήθηκαν τα πρώτα ερευνητικά του προγράμματα· στις μέρες σου γαλουχήθηκαν οι πρώτοι νεαροί επιστημονικοί συνεργάτες του (πολλοί σήμερα πανεπιστημιακοί δάσκαλοι)· τότε συστάθηκε και το μικρό επιστημονικό του κέντρο. Και το σημαντικότερο: από τη δική σου σοφή στην ημερότητά της παρουσία –ακόμα και με τη νοερή των τελευταίων σου ημερών–, από την εκτίμηση, την αγάπη και τον σεβασμό προς το δικό σου πρόσωπο άντλησαν και αντλούν όλοι –όσοι εργάζονται στο Ίδρυμα, αλλά και όσοι το στηρίζουν οικονομικά– τη θέληση να το κρατήσουν μέσα στην τρέχουσα εθνική τρικυμία ενεργό και καλοτάξιδο. Και δεν είναι τυχαίο που οι άνθρωποί σου, οι οικείοι σου, στο Ίδρυμα (στο δικό σου Ίδρυμα) παραπέμπουν όσους θελήσουν να τιμήσουν τη μνήμη σου. Κι αυτή σου η προσφορά, Δημήτρη, και εν ζωή και μεταθανάτια, θα παραμείνει για μας και για όσους μας διαδεχτούν διαχρονική ηθική παρακαταθήκη. Αλλά και για σένα θα είναι, και μάλιστα χωρίς να το επιδιώξεις, η ανεξίτηλη δόξα σου. Καλό σου ταξίδι.

Ι. Κ. Χασιώτης Ι. Μητρόπολη, 6 Οκτ. 2013.

 

Σύντομο Βιογραφικό

Ο Δημήτριος Κ. Ζάννας, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1920. Πατέρας του ήταν ο Κωνσταντίνος Ζάννας, Δικηγόρος, υιός του Ιατρού Δημητρίου Ζάννα, Μακεδονομάχου, με καταγωγή από το Λιβάδι Ολύμπου και μητέρα του η Σοφία Ζάννα το γένος Νεγρεπόντη. 

Αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολλέγιο «Ανατόλια» το 1938 

Δικηγόρος, απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Α.Π.Θ. 

Υπηρέτησε τη θητεία του ως Σημαιοφόρος του Ναυτικού.

Εργάστηκε στο Υπουργείο Συντονισμού. 

Η φιλελεύθερη δράση του υπήρξε σπουδαία και για τους λόγους αυτούς φυλακίστηκε κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ενώ επί χούντας του απαγορεύτηκε η έξοδος από τη χώρα. 

Δήμαρχος Θεσσαλονίκης το 1974 με την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.

Η παρουσία στη πολιτιστική ζωή της Θεσσαλονίκης υπήρξε δυναμική καθώς επί σειρά ετών υπήρξε: 

  • Ιδρυτικό Μέλος της Ελληνικής Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας και μέλος του πρώτου Δ.Σ. της
  • Πρόεδρος του Ναυτικού Ομίλου Θεσσαλονίκης για πολλά χρόνια
  • Μέλος του Δ.Σ. του ΕΟΤ
  • Μέλος του Δ.Σ. της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής
  • Έφορος του Αμερικανικού Κολλεγίου «Ανατόλια»
  • Πρόεδρος της ΧΑΝΘ και μέλος Δ.Σ. για πολλά χρόνια
  • Μέλος του Δ.Σ. της Σχολής Τυφλών Θεσσαλονίκης
  • Νομικός Σύμβουλος της Mobil Hellas
  • Ιδρυτικό Μέλος, Πρόεδρος και Μέλος του Δ.Σ. του Σωματείου «Οι Φίλοι του Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα» για πολλά χρόνια.
  • Ιδρυτικό Μέλος, Πρόεδρος του Δ.Σ. του Ιδρύματος Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα για πολλά χρόνια, πλέον Επίτιμος Πρόεδρος.

Βραβεύτηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας με το Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικα ως ευπατρίδης και για την προσφορά του στο κοινωνικό σύνολο.

Βραβεύτηκε από το κράτος του Ισραήλ για τη συμβολή του στη διάσωση εβραίων κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής.

Copyright © 2012 • Ίδρυμα Μουσείου Μακεδνικού Αγώνα